Het bittere kruid is een menselijk document van een uitzonderlijk gehalte waarin met een maximum aan soberheid de ondergang van een joodse familie tijdens het nazi-bewind is opgetekend. De roman werd wereldwijd vertaald en unaniem geprezen.

'Het bittere kruid onttrekt de gebeurtenissen aan hun onvergankelijke achtergrond en omgeving en houdt ze levend, zodat de belangstellende van 2050 er niet over leest, maar er in leeft.'
jan greshoff, het vaderland, 15 juni 1957

'Elk woord van dit volmaakt antipathetische proza treft doel. Men kan er zeker van zijn dat dit kleine boekje een groot succes zal worden.'
pierre h. dubois, het boek van nu, juli 1957

'Er zijn weinig aangrijpender boeken over ditzelfde onderwerp geschreven dan juist Het bittere kruid. En het aangrijpende ligt nu juist in zijn eenvoud, in zijn uiterste woordeconomie.'
r. de la rie, mens en wereld, 27 april 1968

'Het bittere kruid is (...) door de soberheid van stijl en afwezigheid van iedere smartlapperij een klein maar geliefd literair hoogtepunt.'
leids dagblad, 1 juni 1983

'De opeenvolging van namen in de laatste zin, staccato, onontkoombaar, zonder enig commentaar dat de gruwelijkheid van hun lot benadrukt: ik ken geen passage in de hele literatuur die mij meer ontroert.'
piet calis, de gids, mei 1992

'Feitelijk is deze schrijfster bij haar leven al een begrip, een levende legende die, dankzij Het bittere kruid, moeiteloos kan wedijveren met Nescio en Vasalis.'
paul gellings, de stentor, 2 september 2004