De avonturenroman Bitterzoet, gedeeltelijk autobiografisch, geeft een klein deel weer uit het gecompliceerde leven van de paranormaal begaafde auteur Karin Lunow. Moeiteloos duikt zij van de ene persoonlijkheid in de andere en handelt en denkt ze vanuit deze karakters. Het resultaat is een nauwkeurige beschrijving van het leven van de aan alcohol en relaties verslaafde luitenant Henry Grissom. Niet alleen in voortdurende strijd met zichzelf, de whisky en de mystieke, onbereikbare Lara, maar met ongeveer alles, wat hij tegenkomt, behalve dan met zijn dochter Michelle.
Ondertussen vervult Lara een van haar dromen en gaat naar Afrika, als toeriste.
Dat dit enigszins anders uitpakt, heeft zelfs zij niet kunnen voorzien. Ondanks de afstand tussen haarzelf en Henry die zijn dagen doorbrengt met zijn obsessie voor Lara, verliest zij niet het telepathische contact met hem. Midden in de bush probeert zij te overleven met haar doodzieke gids Muita. Dat niet alleen een Amerikaan, zoals Henry, gevoelig is voor haar verschijning, blijkt even later wel uit de passie die de Mecamba-krijger Kisu voor haar opvat. Samen maken ze een voettocht door het zinderend hete landschap, een tocht die uiteindelijk leidt naar de Athi-rivier. Karin kruipt in de huid van de integere Kisu die op ontroerend verfijnde wijze uiting geeft aan zijn gevoelens voor Lara. Lara is geen vrouw die gauw schrikt, maar ze krijgt de schrik van haar leven, wanneer zij en Kisu een wel zeer onaangename ontmoeting hebben. De gevolgen hiervan maken, dat Lara het land beter kan verlaten. Maar hoe?