Mijn naam is Ralf Stallaert. 13 letters zonder betekenis. Maar elk woord dat ik heb neergeschreven is voor mij belangrijker dan mijn naam.Al heel mijn leven gaf het mij voldoening om te schrijven over iemand anders zijn gevoelens. Gevoelens die hij zelf niet beschrijven kan, om die ene snaar te raken die een emotie laat vrij komen. En omdat ik nooit harp heb leren spelen, heb ik met de pen leren overweg gaan. Elke film heeft een sound track. Elk schrijfsel in dit boek is mijn muzieknummer van de sound track over mijn leven gedurende één jaar. Daarom wil ik je verwelkomen in mijn aula. Ik hoop dat je de schoonheid die ik vond in deze momenten in mijn leven ook kunt appreciëren. Ik vrees dat zelfs de mooiste instrumenten soms ook nare noten kunnen spelen. Maar we hebben elk wel op het een of ander moment in ons leven een triest lied nodig om de melodie weer op gang te krijgen.