Afscheid nemen, in grote en in kleine dingen, is evenzeer een voorwaarde voor ontwikkeling als blijven, het verzorgen van wat goed is. Het lijkt een paradox: om van harte bij elkaar te kunnen blijven, moeten we voortdurend een stukje weggaan. Maar ook als we weggaan, is er iets dat blijft. Blijven en weggaan zijn eenvoudig de twee polen van ons leven. Aan de hand van praktijkvoorbeelden laat de auteur zien hoe je creatief met beide polen kunt omgaan. Met een bijdrage over relatietherapie van Ulrike en Hans-Joachim Schellenberg.