‘Onze vader mag dan in de hemel zijn, onze moeder Natuur omarmt je hier elke dag. Als je weer kind wilt zijn, wees dan een moederskind.’ In een verbouwd varkenshok schreef Šimek dit boek, omringd door bergen en sterrenhemels. Hier geen hondjes aan de riem, maar zwerfhonden en everzwijnen. Rotsen en afgronden in plaats van gebaande paden, en als douche een waterval met uitzicht op zee. Het is geen omgeving van grote standpunten en opinies waarin Šimek terechtkomt. In Calabrië regeert de ’Ndrangheta, niet de staat. Daar voelen mensen zich thuis die op zichzelf durven te staan, en dat doet Martin Šimek al zijn leven lang.