Hoe kan het dat een overgroot deel van de Vlamingen gesteld is op zijn vrijheid maar dat de partijpolitieke vertaling van het liberalisme minder dan 10 procent weet te scoren in Vlaanderen? Maurits Vande Reyde fileert genadeloos de huidige stand van Open Vld en het politiek liberalisme. De strijderspartij van de burgermanifesten is verschrompeld tot een ideologisch lege doos. Wazige bestuurdeals en persoonlijke carrières zijn het hoofddoel geworden. Gedrenkt in een sfeer van gemakzucht, amateurisme en moedeloosheid. Het liberalisme is Vlaanderen is Bont en blauw bestuurd - letterlijk.

De vorige generaties politici bij Open Vld zijn gefaald om het ideaal uit de burgermanifesten van begin jaren 90 waar te maken. Een droom waar ooit zoveel Vlamingen vertrouwen in hadden en hun hoop op stelden.

Op de restanten van die ruïnes plaatst Vande Reyde een nieuw radicaal politiek vrijheidsideaal, waarin mensen centraal staan. Bevrijd van de steeds verder uitdeinende macht van de overheid. Hij past voor de bedorven cultuur van politieke consensus. Een liberale partij kan nooit ‘besturen’ als hoofddoel hebben. Liberalen zijn de behoeders van de verlichting en de liberale rechtsstaat.

Twee heilige gralen waarvoor vandaag maatschappelijke strijd gevoerd moet worden. Ofwel levert een liberale partij die. Ofwel verdwijnt ze voorgoed.

(Hoe) overleeft de Vlaamse liberale partij onze vloeibare tijden?