Een brief die de door de FARC ontvoerde Colombiaanse presidentskandidate Ingrid Betancourt schreef aan haar moeder en de brief die door haar kinderen aan haar werd gestuurd. Deze brief is het eerste teken van leven sinds vijf jaar en negen maanden. Ingrid Betancourt werd in 2001 door guerrilla's gegijzeld in de jungle van Colombia. In deze lange brief probeert ze, aan het einde van haar krachten, het meest wezenlijke over te brengen.

Ingrid Betancourt werd op 23 februari 2002 door guerrilla's gegijzeld in de jungle van Colombia. Als politica zette zij zich in voor een 'schoon' Colombia met haar politieke partij Oxigeno ('Zuurstof'). In 2002 nam ze deel aan de presidentsverkiezingen.
Bij De Geus verscheen in 2001 van haar hand Woede in het hart.