Bundel over moed, medemenselijkheid en trouw blijven aan jezelf
Het kwaad kwam niet van buiten, maar uit onszelf. Om het moerasland heen blijven fietsen en alleen op het prille bloemenveld wijzen, is lui en gevaarlijk. Alles wat toen gebeurd is, kan per definitie nogmaals gebeuren en die kans wordt alleen maar groter als er geen streven is het gebeurde ten minste te onderzoeken.
Sinds de verschijning van 't Hooge Nest in november 2018 hebben talloze lezers Roxane van Iperen geschreven. Ontroerende brieven met ontboezemingen over de oorlog, over onbesproken leed en over opgroeien in een door trauma's getekend gezin. Maar ook kwam er nieuwe informatie over personen uit 't Hooge Nest aan het licht, die door deze publicatie wordt ontsloten.
Een simpel streven zoveel mogelijk stemmen aan het woord te laten. Geen historici, onderzoekers of oorlogskenners, hoewel die niet zijn uitgesloten, maar willekeurige lezers die zich geroepen voelden hun persoonlijke ervaringen op te schrijven over gebeurtenissen nu of uit die tijd.
Samen met de 4-meilezing Stemmen uit het diepe die ze in 2021 uitsprak, de Cleveringalezing en het aangrijpende relaas over de ontruiming van de psychiatrische instelling Het Apeldoornsche Bosch in 1943, vormen deze brieven een reflectie op de realiteit van onderdrukking, wegkijken, moed en medemenselijkheid.
Het zwijgen hielp niet. In hoeverre de brieven iets van het zwijgen opheffen is niet te zeggen - zij die in het zwijgen volharden schrijven niet.
Recensies
Sommige brieven in het nieuwe boek van Roxane van Iperen wil je meer dan één keer lezen. Het drama zit soms in een enkele zin... Brieven aan 't Hooge Nest maakt pijnlijk tastbaar hoe het oorlogsleed heeft doorgewerkt in families.
NRC Handelsblad
De oorlog is onvoorstelbaar, noch onbeschrijflijk, schrijft Roxane van Iperen.
Trouw
Roxane van Iperen neemt stelling tegen mystificatie, wegkijken, oorlogsmoeheid.
Trouw
Een selectie brieven vol ''onbespreken leed'' en ''afgeleide trauma's die zich door stambomen hebben vertakt.''
De Morgen
De veelheid ervan, het verdriet dat doorsijpelt, de treurige terughoudendheid die even wordt opgeheven, en vooral het gegeven dat de verhalen van meer dan zeventig jaar geleden doorgegeven worden - dat is de moeite waard.
Athenaeum Boekhandel
Brieven aan 't Hooge Nest laat mooi zien dat oorlog niet onvoorstelbaar is, en evenmin onbeschrijfelijk.
HUMO
Een fraaie, kleine schat van verhalen over mensen die zich het lot van anderen aantrokken, maar ook over anderen die juist wegkeken. Moed en doodsverachting blijken telkens weer dicht bij angst en oogkleppen te liggen.
Bundel over moed, medemenselijkheid en trouw blijven aan jezelf
Het kwaad kwam niet van buiten, maar uit onszelf. Om het moerasland heen blijven fietsen en alleen op het prille bloemenveld wijzen, is lui en gevaarlijk. Alles wat toen gebeurd is, kan per definitie nogmaals gebeuren en die kans wordt alleen maar groter als er geen streven is het gebeurde ten minste te onderzoeken.
Sinds de verschijning van 't Hooge Nest in november 2018 hebben talloze lezers Roxane van Iperen geschreven. Ontroerende brieven met ontboezemingen over de oorlog, over onbesproken leed en over opgroeien in een door trauma's getekend gezin. Maar ook kwam er nieuwe informatie over personen uit 't Hooge Nest aan het licht, die door deze publicatie wordt ontsloten.
Een simpel streven zoveel mogelijk stemmen aan het woord te laten. Geen historici, onderzoekers of oorlogskenners, hoewel die niet zijn uitgesloten, maar willekeurige lezers die zich geroepen voelden hun persoonlijke ervaringen op te schrijven over gebeurtenissen nu of uit die tijd.
Samen met de 4-meilezing Stemmen uit het diepe die ze in 2021 uitsprak, de Cleveringalezing en het aangrijpende relaas over de ontruiming van de psychiatrische instelling Het Apeldoornsche Bosch in 1943, vormen deze brieven een reflectie op de realiteit van onderdrukking, wegkijken, moed en medemenselijkheid.
Het zwijgen hielp niet. In hoeverre de brieven iets van het zwijgen opheffen is niet te zeggen - zij die in het zwijgen volharden schrijven niet.
Recensies
Sommige brieven in het nieuwe boek van Roxane van Iperen wil je meer dan één keer lezen. Het drama zit soms in een enkele zin... Brieven aan 't Hooge Nest maakt pijnlijk tastbaar hoe het oorlogsleed heeft doorgewerkt in families.
NRC Handelsblad ·
De oorlog is onvoorstelbaar, noch onbeschrijflijk, schrijft Roxane van Iperen.
Trouw
Roxane van Iperen neemt stelling tegen mystificatie, wegkijken, oorlogsmoeheid.
Trouw
Een selectie brieven vol ''onbespreken leed'' en ''afgeleide trauma's die zich door stambomen hebben vertakt.''
De Morgen
De veelheid ervan, het verdriet dat doorsijpelt, de treurige terughoudendheid die even wordt opgeheven, en vooral het gegeven dat de verhalen van meer dan zeventig jaar geleden doorgegeven worden - dat is de moeite waard.
Athenaeum Boekhandel
Brieven aan 't Hooge Nest laat mooi zien dat oorlog niet onvoorstelbaar is, en evenmin onbeschrijfelijk.
HUMO
Een fraaie, kleine schat van verhalen over mensen die zich het lot van anderen aantrokken, maar ook over anderen die juist wegkeken. Moed en doodsverachting blijken telkens weer dicht bij angst en oogkleppen te liggen.
NSTC 501475311 · CB-relatie 9479591 · Bijgewerkt 6 augustus 2026
Cookies voor statistiek We meten anoniem hoe de site gebruikt wordt om zoeken te verbeteren. Zonder toestemming meten we alleen geaggregeerd, zonder cookies.
