Curaçao kijkt terug op een eeuw waarin olie, offshore, toerisme en drugs geld in het laatje brachten. Maar al dreef ook Curaçao mee op de golven van modernisering die de hele westerse wereld overspoelden, er bestaat nog steeds aanzienlijke armoede en sociale ongelijkheid. In Burgers & Broeders onderzoekt de auteur de onderliggende oorzaken hiervan en bekijkt hij de ontwikkeling van Curaçao gedurende de hele 20e eeuw.Dit verhaal wordt afgewisseld met levendige fragmenten uit zijn vele gesprekken met oudere Curaçaoënaars. 'Oral history' die anders verloren zou zijn gegaan.Zijn conclusie is dat goed bestuur een kernvoorwaarde is voor de emancipatie van de sociaaleconomische achterhoede. Daarmee kan ook een einde komen aan de patronage binnen de politieke partijen en het tekort aan integriteit en rechtmatigheid.Opmerkelijk is zijn constatering dat goed bestuur nauwelijks mogelijk is binnen het uit Den Haag overgeplante bestuursmodel. Hij beveelt aan dit 'Fòrtimodel' te repareren door het aanstellen van niet door Nederland benoemde, eigen toezichthouders. Pas dat bestuur kan leiden tot werkelijke natievorming binnen het sinds 2010 zelfstandige land Curaçao. Dan krijgt Curaçao naar de mening van de auteur eindelijk de kans om zichte ontwikkelen tot een verbroederd land met trotse burgers.