De vertellingen in dit boek zijn een waarheidsgetrouwe weergave van bezoeken van de auteur aan zijn voormalige buurman in een woonzorgcentrum voor mensen met de ziekte van Alzheimer. Ontroerende ontmoetingen met buurman én zijn medebewoners worden beschreven met een lach en een traan, echter zonder verlies aan waardigheid. Een bijzonder inkijkje in het dagelijks leven van alzheimerpatiënten in een woonzorgcentrum. Een lezer: 'De traan blijft, maar na het lezen van dit boekje lijkt het wel of ik de ziekte van Alzheimer bij mijn geliefde wat beter kan verdragen.' Roel Ramakers (1948) schreef het boekje 'Buurman' exclusief voor de beide dochters van zijn voormalige buurman. Zorgprofessionals reageerden enthousiast dit boekje voor een breed publiek toegankelijk te maken. Nu is er 'Buurman heeft alzheimer', een boekje voor (aanstaande) beroepsverzorgenden, mantelzorgers en andere betrokkenen bij mensen met de ziekte van Alzheimer.