In 1993, op vakantie in Niger, raakte Paul Antipoff volledig verlamd door een onbekend virus. Zijn eerste boek Het neusgatenperspectief was het beklemmende relaas van zijn gevecht met die verlamming. Paul Antipoff overleefde het onmogelijke. Maar hoe moet het nu verder? Hoe stap je opnieuw het gewone leven in als je je beweeglijkheid totaal hebt verloren? Hoe neem je de draad weer op? Antipoff weigert "anders" te zijn dan mensen zonder handicap. Hij reist, schrijft, wandelt, leest... geniet met volle teugen van het leven. Soms teder, soms hartverscheurend, zo is zijn gevecht om zelfstandig te wonen, op zoek naar zelfstandigheid en vrijheid. Maar ook het gewone leven brengt niet altijd wat hij ervan verwacht. In februari 1999 trekt hij met een filmploeg naar Niger, naar de plaats waar hij verlamd geraakte. Confrontatie met de plaatselijke bevolking en met zichzelf. Ça va Poff: opnieuw een beklijvend, niet-vrijblijvend boek van een jonge man met onwaarschijnlijk veel wils- en daadkracht. Een absolute steun voor mensen met een fysieke handicap.