De Canon van het uitgevers- en auteursrecht beschrijft vijf eeuwen kopij-, staats-,uitgevers- en auteursrecht in Nederland. Een schets die resulteert in een route van vijftig gebeurtenissen en maatregelen die significant zijn voor de ontwikkeling die het kopij-, staats-, uitgevers- en auteursrecht heeft doorgemaakt totdat de auteur in 1912 de plaats kreeg die hem als schepper van zijn werk toekwam.De emancipatie van de auteur is lang tegengehouden door de hardnekkigheid waarmee drukkers en uitgevers de door hen verworven rechten om een manuscript te verveelvoudigen zagen als een eigendomsrecht. Met boekenwetten tegen de nadruk van oorspronkelijk werk die een eind maakten aan unfaire concurrentie kregen ook de rechten van de auteur meer aandacht.Het boek is voorzien van een chronologie die onder meer betrekking heeft op censuur, druk- en boekprivileges,usanties, monopolievorming, nadruk en het publiek domein en de rol daarin van kerken, landsheren, staten, gewesten, steden, gilden, compagnieën, de Koninklijke Akademie van Wetenschappen, de Nederlandsche Juristen Vereeniging en de Vereeniging ter bevordering van de belangen des Boekhandels.