Twintig jaar na de invoering van de democratie in Zuid Afrika wordt Kaapstad nog steeds gekenmerkt door de erfenissen van de apartheid. Het ruimtelijke ordeningsbeleid onder het apartheidsbewind en het middenklasse-ideaal van een vrijstaande woning op een eigen stukje grond hebben toe geleid dat de stad enorm uitgedijd is. De sprawl leidt tot grote economische, milieutechnische en maatschappelijke problemen. Is een compacter en dichter bebouwd Kaapstad mogelijk, als remedie tegen de ingesleten patronen van ongelijke en onrechtvaardige ruimtelijke indeling?

Deze uitgave presenteert de prikkelende voorstellen van een internationaal team, bestaande uit theoretici, architecten en stedenbouwkundigen. Zij zetten vraagtekens bij de gangbare ideeën over stedelijke ontwikkeling in Kaapstad en bieden inspirerende alternatieven. De inleidende essays zijn geschreven door Edgar Pieterse, Michelle Provoost en Rashiq Fataar.