De Nederlandse fotograaf Cas Oorthuysheeft tussen het interbellum en de jarenzeventig de wereld afgereisd. De beeldendie hij in die periode maakt zijnenerzijds prachtige momentopnamesvan een wereld in verandering maartonen anderzijds ook het tijdloze vanbepaalde landschappen, samenlevingenen culturen.Politiek geëngageerd als hij was, had hijtot doel onder meer de impact van deindustrie op het sociale en geografischeweefsel in beeld te brengen. Hij had eenbijzondere interesse in het arbeidersenboerenbestaan, maar ook in deurbanisatie van grootsteden als Parijsen New York of de dekolonisatie vanZuidoost-Azië. Tijdens de TweedeWereldoorlog integreerde hij het levenvan de Nederlandse verzetsstrijders inzijn werk. Hij capteerde (illegaal) debarre levensomstandigheden en hetdagelijkse lijden.Oorthuys gebruikte fotografie alswapen, maar maakte ook werk vanuiteen vorm van human interest. Na deoorlog heeft hij als geen andere fotograafin de periode van de wederopbouwuitdrukking gegeven aan het groeiendezelfbewustzijn van de Nederlanders.Het Nederlands Fotomuseum inRotterdam bewaart het archief vanOorthuys, dat zo’n 440.000 negatieventelt en door de fotograaf zelf nauwgezeten systematisch gedocumenteerdwerd. De archieven bestaan vooral uitcontactvellen, waarop Oorthuys zelfaantekeningen maakte.Een tentoonstelling in het Fotomuseumin het najaar van 2018 en deze publicatiebundelen een grote hoeveelheid vannooit eerder gepubliceerde contactvellenen tonen hiermee voor het eerst de reikwijdtevan het oeuvre van Cas Oorthuysen zijn belangrijke positie binnen deEuropese naoorlogse fotografie.