Mijn portomonee is leeg, maar mijn hart is gevuld. Op sommige dagen lijkt alles goed te gaan. Weer andere dagen zijn je ogen gevuld met tranen wakend bij een van mijn dieren. Dan staat de hemel in vuur en vlam en opent haar deuren zodat je dierbare kat aan zijn laatste reis kan beginnen. De ene keer rouwt je hart, de andere keer vult je hart zich met warmte en vreugde als de kat de eerste keer spint of een rare blije bui heeft. Even een lang weekend weggaan is er niet meer bij. Je past je leven aan, aan dat van je dieren. En je krijgt er zo veel voor terug wat niet in woorden uit te drukken is. Ik had nooit gedacht dat ik ooit een groep katten onder mijn hoede zou krijgen. Mijn eigen Sanctuary.