Als dit een middeleeuw was, zou ik eenridderes zijn, in onzichtbare uitrusting dedagen één voor één doorboren totdat ze roodkleuren als de dagenraad. Ik zou monstersmolesteren en draken durven belachen,ik zou de aarde horen dreunen onder trotsgestamp. Maar het is, ach, heden – men zietmijn moeite niet, de zorg, het afgerukte haar,of noemt me agressief, vechtend om een plaatjevertrappen ze mij. Mijn botten zijn as. Wegmet de dag waarop ik werd geboren, metde nacht die zei: een strijder is ontvangen!