Collectieve arbeidsvoorwaarden beperken de individuele contractsvrijheid. Dat is ook de bedoeling van de wetgever geweest, met als visie het voorkomen van concurrentie op arbeidsvoorwaarden. Gegeven het feit dat dit zo is, staat in dit boek centraal welke mate van contractsvrijheid er eigenlijk resteert als er sprake is van binding aan enig collectief instrument van arbeidsvoorwaardenvorming. In het boek wordt een 'dwarsdoorsnede' gemaakt, door alle mogelijke vormen van binding te analyseren aan de hand van literatuur en jurisprudentie. De hoofdonderwerpen zijn: cao, avv en afspraken met de ondernemingsraad. Per onderwerp worden nauwkeurig alle typen van werkgevers en werknemers behandeld. Zo is 'de werkgever' bijvoorbeeld onderverdeeld in: het lid van een werkgeversvereniging, de werkgever die lid wordt tijdens de looptijd, het niet-lid, het oud-lid, de 'cao-volger', de werkgever met een ondernemings-cao, de werkgever gebonden door uitzendarbeid, de werkgever die op- en afroept, de opdrachtgever en de werkgever na overgang van onderneming. Naast de meer 'klassieke' thema's als normatieve werking, nawerking, incorporatie, dispensatie, komen ook onderwerpen als overgang van de onderneming, zzp'ers, handhaving en uitleg van de cao aan bod.Het blijkt dat het collectieve arbeidsrecht weliswaar zeer strikt werkt, maar dat het aan sociale partners is om - binnen de mogelijkheden die de wet biedt- in gezamenlijkheid afspraken te maken die zowel een goede uitruil van belangen van werkgevers en werknemers inhouden, als mogelijkheden creëren voor maatwerk op decentraal danwel individueel niveau.Mr. dr. E. Koot-van der Putte is directeur van Cao-recht Advies en Opleiding te Haarlem (www.cao-recht.nl).