Als een rode draad loopt door deze gedichten een zoektocht naar samenhang en een eigen stem. Ze zijn ontstaan in de jaren na mijn terugkeer uit Frankrijk in 1979 waar ik tien jaar gewerkt en gewoond had. Ik zie ze als stapstenen om de innerlijke stromen over te steken waar ik mij toen voor geplaatst zag. En langzamerhand, door de zeven onderdelen van de bundel heen , is er een thuiskomen merkbaar in "het land van herkomst" en de daarbij behorende taal. De laatste groep gedichten, Zeven op zaterdag, vormen van die zoektocht een voorlopige afsluiting.