Congo tentoongesteld schetst hoe de kolonie Congo door de Belgische burgerij ten tonele werd gevoerd in het museum van Tervuren (het huidige Koninklijk Museum voor Midden-Afrika) en de eerste wereldtentoonstellingen in België. Er wordt voor het eerst een grondig overzicht gegeven van de vroege geschiedenis van het museum van Tervuren. De achtergrond waartegen die geschiedenis wordt geschetst is de vroege geschiedenis van de Belgische antropologie vanaf de oprichting van de Société d’Anthropologie de Bruxelles in 1882 tot 1925. Tot op heden was die geschiedenis een missing link in het wetenschappelijk onderzoek, een leemte die dit boek deels wil invullen.Dit boek wil aantonen hoe men vorm gaf aan de Afrikaanse ‘andere’, maar ook aan het burgerlijke ‘zelf’. De Congolees werd gezien als een primitieve wilde die grote culturele overeenkomsten vertoonde met de prehistorische mens in Europa en dus aantoonde hoe onze voorouders leefden. De vermeende wildheid van de andere zette echter ook de superioriteit van de westerse cultuur in de verf. Het contact met de kolonie zorgde voor een vorm van zelfdefinitie voor de Europese burgerij. Het boek geeft uiteindelijk een zicht op een wereld die tegelijkertijd werd gekenmerkt door een ongeremd geloof in de menselijke vooruitgang, maar ook door een gevoel van verlies en een angst voor een verval van de Europese cultuur, veroorzaakt door de moderniteit.Dit boek wordt uitgegeven in samenwerking met het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in Tervuren, naar aanleiding van de tentoonstelling ‘Het geheugen van Congo. De koloniale tijd’ (4 februari 2005-9 oktober 2005) in het museum.