Dit is het eerste boek waarin een groot aantal aspecten van de negentiende-eeuwse criminaliteit en strafrechtsvervolging in kaart worden gebracht. In 1798 werd Nederland formeel een eenheidsstaat. Dit leidde ook tot uniformering en centralisering van de strafrechtspleging. Daarom probeerde de overheid te komen tot meer eenheid in de wetgeving. In deze bundel wordt nagegaan in hoeverre het gewest Holland daar invloed op had. Ook is er veel aandacht voor de wijzigingen in het politieapparaat en voor het particulier initiatief op het gebied van misdaadpreventie. Andere thema's die aan bod komen zijn bijvoorbeeld het aandeel van vrouwen in de criminaliteit, de rol van het Openbaar Ministerie, nieuwe fenomenen als verdediging, hoger beroep en cassatie en de rol van de reclassering buiten de rechtszaal.