Op 31 maart 2010 trad de Crisis- en herstelwet (Chw) in werking. Het doel van de wet: bevorderen dat ruimtelijke en infrastructurele projecten ten uitvoer worden gebracht, om de Nederlandse economie er weer bovenop te helpen. De Chw bevat daartoe bepalingen ter versnelling van besluitvormingsenrechtsbeschermingsprocedures over die projecten. Het was de bedoeling dat de Chw slechts korte tijd van kracht zou zijn.Per 1 januari 2014 zou de wet vervallen. De wetgever heeft zich echter bedacht. De looptijd van de Chw is inmiddels voor onbepaalde tijd verlengd. Deze tweede evaluatie van de procesrechtelijke bepalingen van de Chw betreft de periode van 15 maart 2012 tot 1 januari 2014. Het onderzoek richt zich op de directe effecten van de bepalingen van hoofdstuk 1 Chw (hoe vaak maken bestuursorganen daar gebruik van? In hoeverre slaagt de rechter er in Chw-zaken versneld af te handelen?) en op de indirecte effecten (leiden de instrumenten van hoofdstuk 1 Chw er toe dat ruimtelijke en infrastructurele projecten sneller ten uitvoer worden gebracht?). Uit het onderzoek blijkt datbestuursorganen maar spaarzaam profiteren van de bepalingen betreffende besluitvorming, dat de rechter er veelal in slaagt Chw-zaken snel af te handelen, maar dat het effect daarvan op de versnelde uitvoering van projecten zeer beperkt is.