Maken we momenteel een bijzondere tijd mee, waarbij fundamenten waarop onze samenleving schijnbaar gebouwd was, aan het wankelen gaan, waar beproefde waarden op de proef worden gesteld en nieuwe visies en trends worden gelanceerd waarop geen enkele vorm van kritiek mag worden geuit? Woke, MeToo … Taboes moeten eraan geloven, terwijl nieuwe taboes zich nestelen die geen enkele tegenspraak verdragen. Er zal evenwel nooit een tijd zijn geweest waarin alles vlekkeloos verliep, waar het volledig windstil was. Er roerde altijd wel entwat. Er waren revoluties, dictatoriale regimes, geloofsvervolgingen, oorlogen, en ook vandaag worden we daar niet van gespaard. Maar dat mag ons er niet van weerhouden om met een kritische blik bepaalde visies, trends, nieuw geproclameerde waarden en opgeëiste vrijheden te analyseren en vanuit onze eigen achtergrond van enige commentaar te voorzien. Wetende dat dit in bepaalde kringen delicaat is en zelfs gevaarlijk kan zijn, en men vandaag heel vlug zwaait met de vlag van discriminatie en onverdraagzaamheid.

Maar soms lijkt dit wel eenrichtingsverkeer: diegenen die onbeperkte tolerantie opeisen, lijken even onbeperkt intolerant te zijn tegenover elke kritische noot die iemand nog durft te uiten. Zijn we vergeten dat we in een pluralistische maatschappij leven waar, steeds met respect voor de persoon, meningen mogen worden gedeeld? Het is in deze geest dat deze overwegingen zijn ontstaan en vorm hebben gekregen, en die we graag met anderen willen delen.