Toen Krukkie acht weken jong was werd ze gevonden op straat, haar rechter achterpootje was tot in de heupkom verbrijzeld. Nadat een dierenarts het pootje geamputeerd had kwam ze terecht in een asiel, haar naam werd toen Remi. Een maand later haalde ik haar uit het asiel en kwam ze bij ons wonen, wij noemden haar Krukkie. De volgende dag begon ik dit dagboek waar in ik beschrijf hoe Krukkie de wereld om haar heen ziet. Haar wereld bestaat uit Mannetjesmens, een rottweiler en een boomer, die in haar ogen erg grote rare katten zijn, vijf andere katten waarvan Maan blind is en Ster één oog mist, een paar kippen, konijnen en mijzelf, Vrouwtjesmens.