'Dagen van honger en ellende' is een indringend, autobiografisch geïnspireerd werk van Neel Doff (1858–1942), waarin zij het leven aan de onderkant van de negentiende-eeuwse samenleving beschrijft.Centraal staat Keetje Oldema, die opgroeit in een straatarm gezin met negen kinderen. In Amsterdam en later Brussel wordt haar jeugd beheerst door honger, huisuitzettingen, kinderarbeid en vernedering. Terwijl haar ouders bezwijken onder de voortdurende ontberingen, probeert Keetje haar waardigheid te bewaren en haar broertjes en zusjes te beschermen.Doff schrijft met een uitzonderlijk scherp observatievermogen. Haar stijl is direct, ongekunsteld en soms verrassend humoristisch. Naast schrijnende armoede toont zij ook de schoonheid van kleine geluksmomenten, de troost van boeken en de kracht van de verbeelding.Het boek behoort tot de sociaal-realistische literatuur en onderscheidt zich door zijn compromisloze blik op klassenverschillen, liefdadigheid en de kwetsbare positie van vrouwen en kinderen.Een aangrijpend literair getuigenis over armoede, menselijke waardigheid en verzet tegen een schijnbaar onafwendbaar lot.