Op 15 maart 2013 werd Dynie Schuurman op een rotonde aangereden door een zware vrachtwagen. Een ongeluk dat uiteindelijk haar beide benen kostte. Bert Vondeling, haar man, stuurde een jaar lang e-mails aan familie,collega's en vrienden om iedereen op de hoogte te houden. In het begin dagelijks, later - 'toen de storm wat ging luwen' - met grotere tussenpozen.Al deze mails, aangevuld met enkele 'klaagzangen' die Bert voor zichzelf schreef, vertellen hetverhaal van het bewogen jaar na de rampzalige gebeurtenis. Veel pijn enverdriet, de operaties, hard werken aan herstel en revalidatie.En toch, ondanks het verhaal over het onherstelbare verlies van Dynie's benen, is Dan is de stad stil een positief, hoopvol en inspirerend boek. Tussen de kieren van rouw en verdriet vonden Bert en Dynie ruimte voor blijdschap en genieten. Genieten van elkaar en van de dingen die zomaar om je heen gebeuren. Blijdschap om de stapjes vooruit (soms letterlijk) en om de mooie dingen in het leven. Geen lichtpuntje zagen ze over het hoofd; zoals planten die zich platgeslagen door de storm weer oprichten. Dan is de stad stil is dan ook letterlijk en figuurlijk een boek over vallen en opstaan!Dynie Schuurman en Bert Vondeling - beiden vijftigers - zijn in 2006 getrouwd en wonen in Apeldoorn. Elk hebben zij twee kinderen uit een eerder huwelijk. Inmiddels zijn ze trotse oma en opa van vier kleinkinderen. Dynie werkt alsbeleidsmedewerker bij een centrum voor kinderen jeugdpsychiatrie. Na zijn docentenopleiding was Bert als secretaris en roostermaker werkzaam bij ROC's. Daarnaast werkte hij als zelfstandig hypnotherapeut.Nu werkt hij vanuit huisvoor zijn tekstbureau.