Je zou van een rasecht kerstkind toch eerder een feelgood roman verwachten, geen keiharde thriller. In ieder geval is de Vlaamse schrijfster Christine Bols (1950) geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Dit bewijst ze met haar vierde boek Dancer, waarin ze helemaal losgaat en duidelijk het bewijs levert dat ze een vaste stek in het Nederlandstalige thrillerlandschap verdient. Christine Bols heeft na grondig wikken en wegen uiteindelijk gekozen voor een nieuwe uitgever, de voornaamste reden waarom dit boek bijzonder lang op zich heeft laten wachten. Dancer is deel vier in een serie met twee politie-inspecteurs uit Corvallis in Oregon. Jude McCool en Tim Sackley krijgen nu van hun chef Sam de opdracht om hun collega's in Santa Cruz (Californië) te hulp te snellen. Deze stad wordt geteisterd door een aantal moorden op jonge vrouwen, die nadien erg verminkt worden teruggevonden. Dit alles lijkt sterk op de vroegere misdaden van seriemoordenaar Jack Dancer. Hij werd evenwel eerder veroordeeld, waarbij de doodstraf werd uitgevoerd. Het duo McCool en Sackley moet dus op zoek naar de echte moordenaar; de politie van Santa Cruz zit met de handen in het haar en is niet erg gesteld op de medewerking van de twee inspecteurs... Tim Sackley en Jude McCool worden zowel zakelijk als persoonlijk duidelijk getypeerd. Christine Bols schetst eveneens een geloofwaardig beeld van de moordenaar. Dit alles neergezet in een vloeiend verhaal, waarin de auteur speelt met de spanningsboog. Wanneer het nodig is schakelt ze naar een hogere versnelling. In tegenstelling tot haar vorige drie boeken gaat Bols in Dancer harder en directer tekeer, schetst ze haarfijn haar belangrijkste personages. Tevens zorgt een portie humor voor wat afkoeling als de gemoederen te fel oplaaien. De dader is dan wel snel gekend, de pret wordt hierdoor zeker niet gedrukt, integendeel. Je bekijkt het verhaal door het oogpunt van de politie, alsook door de loepzuivere bril van de moordenaar. "Ik schrik. Haar ogen zijn dof, hebben alle straling verloren. Ze lijkt wel door me heen te kijken. Er komt een droefheid over me die ik tot in mijn botten voel. Dit gaat niet volgens plan. Dit is niet wat ik wil." Dancer is een emotierijke thriller, voorzien van een flinke dosis spanning en diepgang; zelfs gruwelijkheden schrikken de auteur niet af. Geloofwaardige, zelfs erg menselijke karakters in een boeiend verhaal. Opmerkelijk zijn de glasheldere dialogen waarin geen woord te veel wordt neergeschreven. Een vierde deel in een serie, toch kan dit boek perfect afzonderlijk worden gelezen. Je stapt erg vlot in het verhaal, zelfs al beschik je over geen enkele voorkennis van de vaste protagonisten. Christine Bols heeft deze lezer meer dan aangenaam verrast. Ze kan voortaan haar opgedane schijfervaringen optimaal benutten tijdens het uitwerken van een onvermijdelijk vijfde deel met Jude en Tim. Misschien volgt nadien wel de door mij langverwachte alleenstaande thriller?

"Jouw toekomst ligt in het verschiet, maar je verleden is onuitwisbaar". Met die intrigerende quote op de cover van Dancer geeft Christine Bols een forse hint richting de plot van deze thriller. Het is het vierde deel in een serie met als protagonisten het inspecteursduo Tim Sackley en Jude McCool. Zowel op het werk als privé zijn ze partners en ze hebben een zoontje, Sam. Hun werkterrein is Corvallis, Oregon. Ze hebben inmiddels hun sporen verdiend waar het gaat om het oplossen van misdaden die door seriemoordenaars worden gepleegd. In Dancer worden ze - tegen de zin van de plaatselijke politiemensen - door de hoofdcommissaris van Santa Cruz, Californië om hulp gevraagd wanneer een moordenaar verschillende keren heeft toegeslagen. Het lijkt alsof de slachtoffers willekeurig zijn gekozen. Wat is het motief van de moordenaar en zien Sackley en McCool kans hem op te sporen voordat een volgend slachtoffer valt? De Vlaamse Christine Bols (1950) had een jeugddroom: schrijver worden. In plaats daarvan heeft ze haar hele werkzame leven als directie-assistente gewerkt, totdat ze op 60-jarige leeftijd met pensioen ging. Toen werd het tijd alsnog aan haar jeugddroom gehoor te geven en is ze gaan schrijven. Vanaf het allereerste boek met het speurdersduo Sackley en McCool (Vrouwen van Corvallis, 2013) zijn de kritieken lovend. Bols schrijft op een hele vlotte manier en bouwt het verhaal zorgvuldig op. Af en toe vertragend en dan weer met veel vaart houdt ze de lezer geboeid. Het sappige Vlaamse taalgebruik is - zeker voor Nederlandse ogen - apart en charmant, maar doet ook enigszins vreemd aan omdat de setting van het verhaal puur Amerikaans is. Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. Sackley en McCool komen zowel qua werk als privé goed uit de verf; het zijn prettige en herkenbare personages waarmee de lezer zich goed kan identificeren. Ze zouden zomaar je buren kunnen zijn bij wie je gemakkelijk even binnenwipt om een kopje suiker te lenen. Ook de moordenaar komt uitvoerig aan het woord. In cursief weergegeven teksten maakt de lezer kennis met Michael Dancer, wiens vader jaren geleden is vervolgd en geëxecuteerd voor het vermoorden van vijf vrouwen. "Mijn vader, de seriemoordenaar Jack Dancer, is niet meer. Ik ben zijn zoon. Ik heb zijn genen. Dat jaagt me onmenselijk veel schrik aan". Het effect op Michael, die dan nog een tiener is, is desastreus. Hoewel Dancer het vierde deel in een serie is - waarvan gezien het einde van het boek een vijfde deel valt te verwachten - is het goed leesbaar als standalone. Er wordt weinig weggegeven uit eerdere delen. Het boek oogt aantrekkelijk met een mooie, enigszins sinister aandoende cover. Het verhaal is vlot en goed geschreven en de karakters hebben voldoende inhoud om de plot te kunnen dragen. Het is weliswaar geen thriller die lang nazindert, maar wel een uitstekende en spannende politieroman met een prima plot en dito hoofdrolspelers. Naar het eind toe zwakt het verhaal ietwat af omdat er te gemakkelijk conclusies worden getrokken waardoor de plot zich te plotseling ontvouwt. Maar dat doet weinig tot niets af aan het totaalbeeld: goed boek!