In haar eerste bundel smijt Rosa Schogt je zonder pardon seks, liefde, dood en theater in het gezicht. Verfrissend. Zinnelijk. Helder. Grappig. Ze ondergraaft gemakkelijke romantiek, schopt je omver met rauwe woorden en ritmisch parlando, om je daarna met lyrische verzen liefdevol overeind te helpen. Ze houdt van de stad, flirt met Odysseus, kijkt of ze in sprookjes kan geloven, komt te laat in het theater en heeft daarna internetseks. Ze maakt zich zorgen om dingen, maar net niet genoeg om er echt wat aan te doen. Maar dan is er altijd nog de poëzie, en dat helpt. Een beetje.