NBD|Biblion recensie Aan Darwin,wiens "On the origin of species" 150 jaar geleden verscheen, voelt Stabergh (1945) zich verwant. In drie delen probeert zij zijn fascinatie voor de machtige natuur te volgen en te duiden. Ze herkent zijn drang tot kijken en luisteren, zijn gedrevenheid om vanaf bergtoppen het grote geheel te overzien: de talloze herhalingen van paren en broeden, de tinten en schakeringen van het licht. Ze identificeert zich ook met De kleine Prins, die verwonderde vragen aan zijn piloot stelt: wie ben ik, waar moet ik heen? Wateren en woestijnen voeren haar tot dezelfde slotsom: de mens is het spiegelbeeld van de natuur (zie de talloze personificaties!) en is even divers als deze. Ina Stabergh was de eerste stadsdichter in Vlaanderen en is vaak bekroond, vertaald en getoonzet door onze zuiderburen. Impressionistische stemmingsbeelden worden afgewisseld door soms cryptische beschouwingen. Het lezen van deze bundel vereist dan ook de nodige concentratie. (NBD|Biblion recensie, Els van Geene)