De dood is het definitieve einde van het leven. Dat staat sindsAdam en Eva onbetwijfelbaar zeker vast.Een levendige mix van zekerheid en wisselvalligheid doetzich, zeker in Nederland, in deze tijd voor inzake de wijzewaarop wij omgaan met mensen van wie redelijk zeker is, datzij op afzienbare tijd zullen sterven.Over hoe de levenden daarna omgaan met de stoffelijke restenvan de overledene, bestaan al sinds mensenheugenis wereldwijdgrote verschillen.Vast staat alleen dat niemand in ernst kan claimen te wetenof daarna nog ‘iets’ komt en zo ja wat. In de ‘leegte’ van dieonwetendheid leven dan weer, zeker in Nederland, eindeloosveel voorstellingen over hoe ‘dat daar’ dan misschien zal zijn.Slechts weinigen weten dat de overledene in de eerste uren ofdagen van zijn dood in zijn verbeelding een innerlijk ‘postmortaallevenspanorama’ zal ‘zien’.Dit boek is in de eerste plaats een analyse van dit fenomeenop geleide van de Bijna Dood Ervaring.Daarna worden de consequenties van deze analyse voor deuitvaart besproken