Riza Yilmaztürk brengt met “De allegorie van valse hoop en rondvormige kamers” een werk dat een nieuwe betekenis geeft aan de persoonlijke reis door het leven. Met een ongekende balans tussen speelsheid en kwetsbaarheid weet hij de vele existentiële thema’s te doorspekken met een bewonderenswaardige zelfreflectie. Het verlies van zijn oom en de zoektocht naar zichzelf vormen de rode draad. Dit maakt het debuut van Yilmaztürk echter niet alleen persoonlijk. Juist in zijn diepe verkenningen van de vele aspecten die het leven uitdagend maken kweekt hij herkenning, hoop en verbinding voor een ieder die bereid is naar binnen te kijken. -Niek Steenbergen