Magistrale ode aan

de mooiste stad van de wereld

Guus Luijters kent Amsterdam als geen ander: hij is er geboren en woont er nog altijd. In De Amsterdamse gedichten zijn de bundels bijeengebracht die gestalte geven aan zijn liefde voor de stad, zijn bewoners, de stemmen, de geuren, het licht.

De gedichten in De meisjes van de Kinkerstraat houden gelijke tred met het stratenplan van de stad. In De glazen school is een schoolklas uit 1956 de metafoor voor de tijdgeest. In De zwanen van het IJ, dat eindigt met een lang gedicht over Anne Frank en de jodenvervolging, volgt de dichter het water, dat de stad niet alleen weerspiegelt, maar ook vastlegt en zo als geheugen dient.

In De Amsterdamse gedichten - met klassiekers als 'Kinkerstraatjes, 'Ode aan Witte de With' en 'Kleine zeelt' - zijn enkele nieuwe verzen opgenomen, terwijl een gedicht dat in De meisjes van de Kinkerstraat drie keer hervat werd maar onvoltooid bleef, nu uitgegroeid blijkt tot een epische poging de periode uit ons leven die we ons niet herinneren alsnog op te roepen.