Helena Schuemie beschrijft in haar autobiografie het leven van een jong gezin, waarvan de vader van de vier kinderen kanker krijgt. Ook laat ze zien hoe met veel zaken werd omgegaan halverwege de vorige eeuw. Ze beschrijft moeilijke en verdrietige tijden die haar familie overkomen, maar los van alle moeilijkheden overheersen toch de mooie en liefdevolle momenten en het grote geluk wat haar gezin haar brengt. De kern van het verhaal geeft in zijn hele setting de tijd van weleer aan. Het geheel getuigt van de eenzaamheid en worsteling van de hoofdpersoon.