Het rauwe naoorlogse boerenleven op het platteland van de vijftiger jaren in dromerige, poëtische beelden. Een geweldige moeder en een intelligente vader hebben hun rijke kroost zojuist met succes door de oorlog geloodst.De vijftiger jaren. De oorlog is net voorbij, onze privé schuilkelder maar net ontmanteld, de onderduikers en de geëvacueerde families zijn terug naar hun eigen omgeving. Een kleine boerderij midden in een zee van groene ruimte. Geen waterleiding, geen telefoon, geen stroom en dus ook geen wasmachine. Niks. No Way!TV bestaat nog niet, wel is er een krakende radio op accu met de `mededelingen voor land- en tuinbouw elke dag stipt om half een. En even later horen we over de `toestand in de wereld , door ene GBJ Hilterman. In en om de boerderij veel mensen en veel dieren die tot elkaar veroordeeld zijn: wij kunnen niet zonder de beesten, zij zijn geheel van ons afhankelijk. We worden door elkaar gegijzeld. Er is geen ontsnappen mogelijk. No Way! Natuurlijk zijn er ook gelukkige dagen met veel plezier en gekkigheid. En er is de geweldige vrijheid te midden van een prachtige natuur. Tegen deze achtergrond vormen woorden zich al heel vroeg tot verhalen in mijn hoofd. Gedachten houd je niet tegen, dromen zijn ongrijpbaar en de vrijdenkende mens is niet te vangen, niet te gijzelen, niet echt in te perken. No Way!