Een oud-leerling van een Vlaamse katholieke broederschool komt toevallig weer in contact met zijn gewezen leraar klassieke talen, met wie hij destijds een goede band had. Zij kunnen het opnieuw best samen vinden en zien zich regelmatig terug in het rusthuis waar de oude docent verblijft. Zo groeien zij nog dichter naar elkaar toe. Bij deze ontmoetingen verneemt de schrijver, die ondertussen een schitterende carrière heeft gemaakt, met mondjesmaat de niet altijd stichtelijke levensverhalen van zijn andere leerkrachten. In het bijzonder ligt het accent op hun veelal afwijkende en verborgen seksualiteitsbeleving, hoewel ze in principe afstand hadden genomen van het zinnelijk genot. Vandaar de “Asexianen” in de titel van het boek. Hun lotgevallen zijn soms ludiek, maar meestal schrijnend, soms noodlottig.