Dit boek geeft een overzicht van het beeldende werk van Doorlie Gerdes. Aad Sterrenbaan schrijft hierover in zijn inleiding: ‘…Maar wat een beeld vooral goed maakt is een goede geest. Een geest die niet aarzelt zijn weg te gaan, gedreven door liefde voor licht, vorm, beweging en expressie… de edele weg van Parcival. In haar persoonlijk leven speelt drama een belangrijke rol, niet het grote extatische drama maar het ingehouden stille vragen en lijden ligt aan de wortel van haar kunstenaarschap. Waar komen we vandaan, wie zijn wij en waar gaan we naar toe? Oeroude filosofische en religieuze vragen die in elk tijdsgewricht geldigheid hebben. Telkens weer zien we haar pogingen de ware betekenis van de dingen te benaderen. Soms levert dat schoonheid op, soms eenvoud en soms ook demonische vormentaal… Henri Moore heeft ooit eens gezegd dat de mens een gevolg is van de natuur. Doorlie Gerdes is juist geïnspireerd door het tegenovergestelde, namelijk: dat de natuur het gevolg is van de schepping van de mens. De mens staat in haar werk centraal. Zij heeft getracht in haar werk de levende krachten die achter de schepping staan voor ons zichtbaar te maken.’