D/2013/0034/816`Als iemand de lul is in het proza van Tom Heremans, is dat, helaas, in de eerste plaats de man. MARC REYNEBEAUDe laatste openlijke macho, dat is Tom Heremans ten voeten uit. `Het is allemaal maar om te lachen , murmelde hij nog, maar hij had hem toch beet: de Auwch Award, een penisvormige cactus die de Vrouwenraad jaarlijks uitreikt aan een sujet dat de vrouw nog altijd niet haar plek in de wereld gunt (of denkt dat die plek aan het fornuis is).Nochtans is Tom de kwaadste niet. Zie hem hulpeloos door het leven strompelen, met zijn liefde voor borsten (niet té groot), auto s (Italiaanse) en jeugdig, strak vel (een naaktkalender met vrouwen van boven de vijfentwintig? Nee, dank u). Zie hem blozen als zijn complimenten aan een vrouwelijke collega slecht vallen, zie hem klungelen op danspartijen en andere gelegenheden met vrouwelijk schoon.Laten we hem koesteren, dit nog loslopende exemplaar van een uitstervende soort, en laat ons hopen dat hij er in deze vrouwvriendelijke tijden ook zélf om kan blijven lachen.