Door wie wordt ons leven bepaald? Door onszelf, door onze geliefde, door onze kinderen? In zijn nieuwe dichtbundel De bloedplek gaat Paul Demets op zoek naar de genius loci: hij stelt vragen bij essentiële dingen als plaats en identiteit. De gedichten weerspiegelen de neuroses van onze samenleving, de moeizame communicatie, het kunstmatige idioom en het plotseling alles ontwrichtende, dat tegelijk ook het bezield verband kan gaan vormen. Plaatsen worden plekken: preciezer, intiemer, warmer ook. Als een bloedplek. De gedichten in deze bundel zitten vol spannende paradoxen waartussen de lezer zijn eigen plaats moet zoeken.