Jan Boonstra maakt met zijn vrouw een door Vietnam, Laos en Cambodja en schrijft daarover in een heldere stijl waar hij vooral alledaagse taferelen, de mensen die hij ontmoet, de Aziatische cultuur die hem mateloos fascineert en de grillige soms meedogenloze natuur die aan zijn netvlies voorbij trekt geïllustreerd met foto's. Eigenlijk beschrijft hij twee verschillende reizen. Tien jaar geleden trok hij met zijn echtgenote en een bevriend stel van Noord- naar Zuid-Vietnam. Daarom heeft hij het ergens aan het einde van een hoofdstuk waarschijnlijk over een dreigend tekort aan filmrolletjes. Ondanks een mailtje naar de site van de auteur, heeft de redactie daar geen uitsluitsel over. In ieder geval: de Vietnamezen stelen zijn hart, voor hem een reden om jaren later de buurlanden Laos en Cambodja te verkennen. Maar dan met een groepsreis, alhoewel hij dat slechts heel even benoemt. Maar goed ook, een georganiseerde groepsreis is voor mij een eeuwigdurende nachtmerrie na twee keer deze gok gewaagd te hebben. Omdat het toerisme in dit deel van de wereld, Thailand nagelaten, enkele decennia geleden echt op gang is gekomen, zijn Boonstra's ontmoetingen met de mensen op veel plaatsen nog verrassend authentiek en spontaan. Vietnam, Laos en Cambodja hebben duidelijk een eigen identiteit en door de geschiedenis een onderlinge rivaliteit, ontdekt de auteur, maar ze hebben ook veel gemeen. Oorlog, dictatuur en veel persoonlijk leed hebben in alle drie landen hun sporen nagelaten. Een erfenis die je niet kunt negeren. De reisverhalen van de docent Engels aan een hogeschool zijn ervaringen met vooral onverwachte strubbelingen, zoals die met zijn bagage op het vliegveld van Hanoi die niet aankomt. Anekdotisch tekent hij op dat insecten in Cambodia een delicatesse zijn, terwijl ze ook in de buurlanden op het menu staan. Aardig is dat hij zelfspot niet schuwt, maar wat blijft hangen, vooral in de verhalen over Laos en Cambodja, in de enigszins verhulde kritiek op de authentieke gang van zaken. In Vang Vieng, Laos, gaat hij los bij het, niet onterecht, aan de kaak stellen van de wijze waarop de 'toeristen' zich gedragen. Alhoewel Vang Vieng vorige schoon geveegd is, getuige een reportage van AT-redacteur Ate Hoekstra die er een kijkje ging nemen. Het enige wat hij nog aantrof was een verdwaalde prostituee en lege horecagelegenheden. De boeddha uit het rijstveld is vlot geschreven met oog voor de mensen die in de drie zuidoost-aziatische landen wonen. Zeker als je er nog nooit geweest bent kan het lezen van zijn reisavonturen, met zijn echtgenote, inspirerend werken en is het een goede voorbereiding als je plannen hebt om die kant op te gaan. Als je maar geen groepsreis maakt. Want dit deel van Azië is het beste te bereizen als individuele reiziger en maakt het een stuk avontuurlijker. Probeer het maar een keer.