Ze drinkt, rookt, heeft een grote mond en baant zich onbezorgd een weg door het leven.

Natuur is voor watjes, de kroeg haar tweede huis.

Omdat ze regelmatig een tikje afwezig is, maakt ze er veel werk van haar directe omgeving zo compact en geordend mogelijk te houden. Alles heeft een plek, nergens vind je rommel en ze is groot voorstander van een minimalistische levensstijl.

Geen overbodige franje. Het leidt haar maar af van haar, toch al zo drukke leven.

Toch heeft ze ook een andere kant en is eeuwig op zoek naar een gelukkig, zinvol bestaan en net als ze denkt de boel aardig onder controle te hebben, zegt haar man: Ik wil meer zon.

Vanaf dat moment werd haar leven nooit meer hetzelfde.

Er volgde een intense zoektocht naar een nieuw en zonnig land, getekend door veel te veel tapasbars en witte wijn, maar ook boeddhistische filosofieën dringen zich inmiddels op en lijkt de natuur haar beste vriend te worden.

Hoe moet ze dit rijmen? Verwarring alom.