Ik zit nou al heel wat jaartjes in de psychiatrie. Onder behandeling van een psychiater heet dat. Ook wel ambulante of extramurale zorg genoemd. Ik ben een oude rot in het vak. Het is tijd om de balans op te maken. Daarom de titel: psychiatrie als savoir vivre. Ik wil hier niet spreken over schizofrenie, bipolair, autistisch of een angst- en paniekstoornis. Ik heb het allemaal. Het is maar van welke invalshoek je het bekijkt. Het valt allemaal onder de noemer schizoïde spectrum of schizofreniespectrum een term die wordt gebruikt voor de visie dat de schizoïde stoornis en daaraan verwante aandoeningen een continuüm vormen, waarbij de symptomen als glijdende schaal kunnen worden beschreven. Het schizoïde spectrum sluit aan op het autismespectrum.Een begeleider heeft ooit tegen mij gezegd: ‘je bent je eigen psychiater.’ En gelijk had hij. Door diagnoses en misdiagnoses heb ik me heen geworsteld. Totdat ik tot de conclusie kwam dat ik gewoon hoogbegaafd was. Zo hoogbegaafd dat ik gek was. Dat was een complicerende factor in mijn genezingsproces, omdat ik ‘gewone’ dingen niet kon doen.