De brug is het verhaal over het naoorlogse leven van Hirsch Wolf. Hij is een van de leden van de joodse knokploeg die in 1942 in het Amsterdamse getto met de WA-mannen heeft gevochten die de joodse wijk onveilig maakten. Terwijl zijn kameraden worden opgepakt kan hij ontsnappen en voegt hij zich bij de verzetsgroep van de communistische Waarheid. Na de oorlog word hij overtuigd communist en atheïst en verwerpt hij het Jodendom zoals hij dat bij zijn orthodoxe grootvader heeft meegemaakt. Vele jaren later speelt het verleden op. Hirsch Wolf brengt dan veel tijd door met zijn tijdsgenoten die de oorlog ook overleefden. Met hen haalt hij herinneringen op aan de oude joodse buurt in Amsterdam. Hij komt er niet meer los van en tegen de zin van zijn vrouw komt hij plotseling op het idee dat hij orthodox begraven wil worden. Zijn vrouw is een oorlogswees die na de oorlog bij haar pleegouders is gebleven en ook niets meer met het Jodendom te maken wil hebben. ‘Wat heb jij als communist en atheïst op een joodse begraafplaats te zoeken?’ Het joodse verleden herleeft en dringt opnieuw hun huis binnen. Hannelore Wolf (1933 Frankfurt am Main) debuteerde in 1995 bij Uitgeverij SUN in Nijmegen met De gespijkerde God, haar herinneringen aan haar onderduiktijd. In 1996 volgde Bedenktijd, dat in 1997 de prijs van het Joodse Boeken Weekend ontving. Hannelore Wolf is een van de geredde kinderen uit de crèche tegenover de Hollandsche Schouwburg. Ze overleed in februari 2020.