Filmregisseur Ruud van Hemert geniet met zijn huidige vrouw al jaren van het uitzicht op zee op zijn eigenhandig verbouwde boerderij in de bergen van Zuid-Spanje. Hij bereidt daar met veel liefde culinaire hoogstandjes voor iedereen die maar langskomt. Daarnaast is hij bouwvakker, ecologisch boer, columnist, kippenfokker, wielrenner en dus ook nog scenarioschrijver en filmer. In zijn boek De Bruut geeft hij aan zijn vrouw zijn gepeperde mening over de Nederlandse filmwereld van toen en nu.
Het is een openhartige en onbarmhartige visie, een eyeopener voor iedere liefhebber van film en van het bonte leven om ons heen. In vermakelijk en soms venijnig proza schetst Van Hemert het grenzeloze getob bij de Nederlandse film. Hij onthult daarbij het vaak schaamteloze gekonkel, de achterklap en de koketterie; fileert meedogenloos de ijdelheid van acteurs en actrices, en de ongebreidelde geldzucht en domheid van de gemiddelde producent. Maar het is vooral een eerlijk boek waarin de auteur niet schroomt zich kwetsbaar op te stellen. En als er één ding duidelijk wordt is dat wel zijn onvoorwaardelijke liefde voor het filmvak. Na het lezen van De Bruut zal iedereen begrijpen dat Ruud wel wat beters te doen heeft dan Papa is razend met dezelfde beperkte middelen als voorheen te regisseren.
Ruud van Hemert verliet het gymnasium om acteur te kunnen worden. Na een periode als televisiecameraman werd hij programmamaker bij de VPRO-televisie. In 1984 maakte hij zijn speelfilmdebuut met de film Schatjes! Van Hemert gaf naast het maken van speelfilms acteerlessen, gebaseerd op Method Acting. Hij staat bekend als een perfectionist die zijn acteurs binnenstebuiten keert om hen te brengen tot het hoogst haalbare. Acteurs geven hem dan ook de bijnaam 'Bruut Van Hemert'.