De canondiscussie
Lijdt Nederland aan een canonepidemie?
Is een culturele canon een kans om de sociale cohesie te bevorderen of fungeert hij juist als sociale splijtzwam?
Is canoniseren een vorm van culturele dijkbewaking?
Kan een canon zowel hoge als lage kunst in brons gieten?
Vraagt de muziek om een meerstemmige canon?
Omvat de theatercanon de hele theatergeschiedenis?
Is de canon van de Nederlandse film een consensuslijst?
Passen Kil Roy, Piet Pelle en Swiebertje in een canon?
Is de canondiscussie een gebed zonder einde?
En, waarom heeft een interculturele canon de toekomst?


In deze Boekman blikt Merlijn Schoonenboom terug op de hoogtepunten in de canondiscussie en signaleert Erik Spinoy een nationale identiteitscrisis. Thije Adams en Paul Schnabel maken zich sterk voor gemeenschappelijke culturele kennis en ervaringen. Elsbeth Etty en Cyrille Offermans zetten zich af tegen een exclusief Nederlandse canon en Lucas Catherine wijst de weg naar een interculturele canon. Rob van der Zalm sleutelt aan de theatercanon en Janneke van der Wijk zoomt in op de muziekcanon. François Stienen bekritiseert de filmcanon en Peter Hecht legt de kunsthistorische canon onder de loep. Cees Hageman koppelt lokaal erfgoed aan de canonkaravaan en Frits van Oostrom breekt een lans voor de canon als kans in plaats van knelpunt. Columns over de mooiste musicals, de beste beeldverhalen, de rages in de graffiti, de ultieme levensliederen en toonaangevende televisieseries.