De opkomst van de capsulaire beschaving is een doemscenario dat zich voor onze ogen voltrekt, zonder dat we er erg in hebben. Door de snelheid van onze technologie, de suburbanisering van onze dagelijks leven en de schrijnende dualisering van onze maatschappij, voelen we ons gedwongen ons terug te trekken in de capsules van onze voertuigen, in architecturale cocons of urbanistische enclaves: malls, gated communities, pretparken. Sinds 11 september, de oorlog in Irak en de War on Terrorism, kan de architectuur nauwelijks nog worden losgekoppeld van haar politieke en maatschappelijke context. Voeg daar bij de enorme invloed van het kapitalisme op de architectuur, de verontrustende demografische ontwikkelingen en de daaraan gerelateerde politieke, sociale en ecologische catastrofes, en je krijgt de robotfoto van een samenleving gedomineerd door angst, afsluiting en simulatie. De Cauter schetst in dit boek een realistisch én beangstigend beeld van de nieuwe wereldorde waar zowel de architect en de planner van de hedendaagse stad als de bewoner en gebruiker van die stad dagelijks mee te maken hebben.