23 maart 1901. Nederland telde 5,2 miljoen inwoners. Datwerd er minimaal één minder die zaterdag. In Terwolde stondde tijd ‘des namiddags ten zeven ure’ even stil. Arend Berends,de overgrootvader van journalist/auteur Gerrit Woltersstierf op dat moment. Op zijn 45ste. Aan tbc, destijds eenvolksziekte en doodsoorzaak nummer 1.De klap kwam hard aan in de buurtschap Spekhoek bijTerwolde. Arends vrouw bleef niet alleen achter met tienkinderen, ze was nog in verwachting ook. Op haar 40ste. Metde dood van Arend stopte het leed niet. Later zou tbc delevens van nog twee gezinsleden eisen: in 1914 dat van oudstezoon Berend en in 1928 dat van jongste dochter Jannetje.Het grote gezin was niet alleen voortijdig vaderloos, ookmoeder Jannetje overleed al jong: in 1915 op 54-jarige leeftijd.Op dat ogenblik woonden nog veel kinderen thuis. Hoe is hetde kinderen uit dat getroffen gezin vergaan? Hoe werden aldie klappen opgevangen? Bleven ze allemaal honkvast in degemeente Voorst wonen, net als hun voorouders generatieslang deden? Hoe verging het hun nakomelingen?Gerrit Wolters (Deventer,1945) wilde antwoord op al dievragen en struinde gedreven de hele geschiedenis door -op zoek naar feiten, foto’s, verhalen en verwikkelingen. Diejarenlange speurtocht resulteerde in deze familiegeschiedenisin boekvorm, waarin een centrale rol is ingeruimd voor decommandant van het ledikant: Wolters’ grootvader JanHendrik Berends; een van de negen zonen van Arend.