De opsporing van milieucriminaliteit is voor de Nederlandse politie om minstens drie redenen geen eenvoudige zaak. Om te beginnen is de zichtbare overlast van milieuvervuiling voor de inwoners van ons land de afgelopen jaren verminderd, waardoor het moeilijker is om over het voetlicht te brengen welke schade nog altijd wordt aangericht. In de tweede plaats zijn milieumisdrijven doorgaans niet het werkterrein van 'gewone' boeven, maar veeleer van personen met een zeker maatschappelijk aanzien, die vaak ook met burgemeesters, gedeputeerden en soms zelfs met ministers goede relaties onderhouden. Politiemensen en officieren van justitie moeten dan ook sterk in hun schoenen staan om succesvol opsporingsonderzoeken naar milieucriminaliteit te kunnen verrichten. Ten derde is de handhaving van de milieuwetgeving toebedeeld aan een scala van instanties, en is het organiseren van effectieve samenwerking meestal niet eenvoudig.In deze rede worden niet alleen de structurele factoren geschetst die milieucriminaliteit tot een complexe zaak maken, maar ook de wijze waarop de politie daarmee kan omgaan en succesvolle voorbeelden daarvan.