In zes maanden tijd zijn België en Nederland onherkenbaar veranderd. Politici, bestuurdersen deskundigen hebben het bijna enkel nog over het virus en dicteren ons hoe we daarmeemoeten omgaan. De media spelen daarbij een bepalende rol. Voor nieuwe inzichten isnagenoeg geen plaats. De kloof tussen de aanhoudende draconische maatregelen en defeitelijke situatie wordt met de dag groter. Hoe heeft het zover kunnen komen?Erwin Pasmans en medeburger onderzoekers vonden elkaar in een sterk gevoelde noodzaakom hierover meer helderheid te krijgen. Dit spontane burgerinitiatief bleek één van de velewereldwijd. Het rijke materiaal toont een ontnuchterend beeld dat geheel anders is dan onsin de media en de politiek wordt voorgeschoteld.In de publieke nieuwsvoorziening was vrijwel meteen zichtbaar hoezeer vele waardevollewetenschappelijke informatie systematisch buiten beeld bleef of slechts gefragmenteerdaan bod kwam. Onvolledig getoonde cijfers en ontoereikende interpretaties werden voorwaar aangenomen. Het smoren en framen van andere geluiden over de lockdown hieldenaan en effectieve behandelmethoden werden zelfs verboden. Een dodelijk gemiste kans,immers met álle beschikbare kennis had een tunnelvisie voorkomen kunnen worden. In ditnon-stop onderzoek werden steeds diepere lagen aangeboord en kwamen cruciale feitenboven tafel. Duidelijk is dat achter de schermen van de uitvergrote virusdreiging uiterstingrijpende ontwikkelingen gaande zijn.De auteur weet dit wereldomvattende krachtenveld in beeld te brengen. Indringend beschrijfthij hoe dit ons leven diepgaand beïnvloedt en ons fundamentele recht op zelfbeschikkingvergaand aantast. Naarmate de grotere agenda verder wordt uitgerold, kijkenmeer mensen erdoorheen. Precies daarom klinkt uit diverse lagen van de samenleving eensteeds luidere roep om de regie over eigen welzijn en gezondheid - en eigenlijk over onsgehele leven - per direct weer terug te nemen. Als krachtig en menswaardig antwoord opde ontstane situatie.Wij mensen staan voor een onherroepelijk kantelpunt in onze geschiedenis. Waarvoorkiezen wij? Voor een voorgeschreven manier van leven in een technocratisch en totalitairaangestuurde werkelijkheid? Of voor een betrokken levenswijze - in private en publiekesfeer - met directe beslissingsbevoegdheid en echte samenwerking?