De zware scheepskisten die Jan Cremer eind 2003 vanuit New York per vrachtboot naar Europa liet komen, bleken een verloren gewaande schat te bevatten: een twintigtal tapes, aantekenboeken en uitgetikte gesprekken uit het begin van de jaren zeventig. Dertig jaar lang hadden die onaangeraakt in de kelders van het Chelsea Hotel gelegen. Samen vormen de banden en aantekeningen het materiaal voor De Jan Cremer Tapes, een verbluffend en authentiek inzicht in de geest en het hart van de successchrijver. De Cremer Tapes bevat alle opinies, herinneringen, opvattingen en driften die de schrijver tot op de dag van vandaag karakteriseren. Openhartig en humoristisch vertelt hij over schrijven en schilderen, zijn verloren jeugd, zijn treurige collega-schrijvers - "Literatuur lees ik nooit, dat is bekend, daar ben ik trots op. Ik schrijft zelf." - en natuurlijk over vrouwen.