Nog nooit waren er zo veel hulporganisaties als tegenwoordig. Een karavaan van NGO s, met in hun voetspoor popsterren, acteurs, politici en journalisten, trekt over de planeet, van crisisgebied naar oorlogszone. De humanitaire hulpverlening is een miljardenindustrie geworden, waarin wordt gestreden om een zo groot mogelijk marktaandeel. Van duizend organisaties per crisis kijken we niet meer op. En zij gaan door met helpen, ook als strijdende partijen het geld en de goederen rechtstreeks laten verdwijnen in hun oorlogskassen. Waarom krijgen sommige landen hulp met bakken tegelijk, terwijl andere het moeten doen met de restjes? Waarom zijn de resultaten vaak zo schamel? Waarom worden de hulporganisaties maar zo zelden ter verantwoording geroepen? Waar houden humanistische beginselen op ethisch te zijn? In De crisiskaravaan analyseert Linda Polman op even trefzekere als onthutsende wijze de zin en de moraal van de internationale humanitaire hulpverlening. Van de Balkan tot Darfur, van Somalië tot Afghanistan.