Met De dag waarop de DDR mijn moeder meenam heeft Katrin Behr een belangrijk boek geschreven dat laat zien hoe politieke beslissingen en misdadige praktijken grootschalige gevolgen kunnen hebben, en uiteindelijk zelfs hele families kunnen verscheuren.

Op de vroege ochtend van 6 februari 1972 stormen drie Stasimannen in lange, donkere jassen het huis van de vierjarige Katrin Behr binnen. Binnen enkele minuten is haar moeder weggevoerd; Katrin en haar broer blijven alleen achter.
De twee kinderen belanden in een kindertehuis, maar niet lang daarna worden ze van elkaar gescheiden: Katrin wordt geadopteerd door een partijgetrouw nieuw gezin. Haar wereld is ingestort en ze wacht nog vele jaren tevergeefs op de terugkeer van haar moeder. Ook haar broer zal ze jarenlang niet meer zien.
Pas als volwassene, na de Wende, vindt Katrin haar moeder terug. Ze blijkt een gebroken vrouw, getekend door vele jaren gevangenschap. Moeder en dochter zijn vreemden voor elkaar geworden; er is een kloof ontstaan die niet te overbruggen blijkt.